woensdag 12 juni 2013

Regendruppels

Ik verbaas me altijd over regendruppels.
Ik verbaas me erover dat ze altijd maar omlaag storten.
Over hun eigen voeten struikelen, hun benen breken en hun parachute vergeten.
Dat ze zomaar uit de lucht vallen,  een onzeker einde tegemoet.
Het is alsof iemand zijn zakken leegt boven de grond en er niets om lijkt te geven waar de inhoud terechtkomt.
Er niets om lijkt te geven dat de regendruppels uit elkaar spatten als ze de bodem raken.
Dat ze aan scherven vallen zodra ze de grond raken.
Dat mensen de dagen vervloeken waarop regendruppels hen op de schouder durven te tikken.
Ik ben een regendruppel.