zondag 20 oktober 2013

Mieren

Mieren lopen
Mieren lopen overal
Ze kruipen over m´n benen
Langs mijn knieholtes
En verstoppen zich tussen mijn tenen
Ik probeer ze weg te jagen
Maar grijp steeds mis
Ik grijp naar leegtes gevuld vol illusies
Gevuld met leugens
En die beesten maar rennen
Door mijn huid achternagezeten
Ze zijn sneller dan het licht
Dus doe ik mijn ogen dicht
Duister zal ze doen oplossen in het niet
Ik zal denken dat ze niet bestaan
En zij zullen rustig verder gaan
Die mieren

maandag 30 september 2013

Mensen staren

Mensen staren.
Ze staren naar mij.
Of in ieder geval in mijn richting.
Misschien kijken ze wel net langs me heen.
Misschien kijken ze wel naar het kleine scheurtje in mijn jas.
Of naar de vogel die net achter me vloog.
Nu is hij weg.
Dus waar kijk je naar?
Mensen staren naar me.
Iedereen staart.
Ik staar ook.
Maar nooit naar mezelf.

zondag 18 augustus 2013

File #2

Ik zag jou gezicht door de ruit van de auto.
Je gezichtstrekken.
Wie je was.
Toen mocht ik doorrijden.
Werd het groen.
En zag ik jou nooit meer terug.

File #1

Stap. Stap. Stap.
Stapvoets. Stilstaand. En weer door.
Stap. Stap. Stap.
Elke stap weer een stukje dichter bij de stop.
EN dan weer langzaam stap.
Tot de stappen groter worden.
Tot ze eigenlijk niet meer stappen heten.
Tot ze rollen over het wegdek.
Het wegdek wat steeds zwarter wordt.


donderdag 4 juli 2013

.

Als alles wat ik schreef echt zou gebeuren
dan zou ik dingen schrijven over ons
jij
en ik
ik zou schrijven over het gras en de kleuren van de zon
over muzieknoten
galmend door elke straat
mensen
dansend in de regen
vrolijk en uitbundig
niet nadenkend over wat anderen ervan vinden
ik zou dingen schrijven die ik fijn vind
de letters smelten om tot een wereld
een wereld die ik zou schapen
schapen met mijn fantasie
mijn fantasie over ons
jij
en ik

woensdag 12 juni 2013

Regendruppels

Ik verbaas me altijd over regendruppels.
Ik verbaas me erover dat ze altijd maar omlaag storten.
Over hun eigen voeten struikelen, hun benen breken en hun parachute vergeten.
Dat ze zomaar uit de lucht vallen,  een onzeker einde tegemoet.
Het is alsof iemand zijn zakken leegt boven de grond en er niets om lijkt te geven waar de inhoud terechtkomt.
Er niets om lijkt te geven dat de regendruppels uit elkaar spatten als ze de bodem raken.
Dat ze aan scherven vallen zodra ze de grond raken.
Dat mensen de dagen vervloeken waarop regendruppels hen op de schouder durven te tikken.
Ik ben een regendruppel.


donderdag 16 mei 2013

Remake a world

You must write every single day of your life…
You must lurk in libraries and climb the stacks like ladders to sniff books like perfumes
and wear books like hats upon your crazy heads…
And out of that love, remake a world
 

woensdag 10 april 2013

Mister Typewriter

Geen pop-ups.
Geen gechat.
Geen meldingen.
Geen reclame.
Geen Facebook.
Alleen maar schrijven.


zondag 31 maart 2013

Ik zeg dag

Dag nieuwsbericht.
Dag zelfbeeld.
Dag spiegel.
Dag kassa.
Dag saldo.
Dag mening.
Dag smoesjes.
Dag koffer.
Dag muur.
Dag onbegrip.
Dag lieverd.
Dag maf idee.
Dag overtuiging.
Dag impuls.
Dag trots.
Dag toestand.
Dag held.
Dag bezwaar.
Dag slijmbal.
Dag terras.
Dag vergissing.
Dag beslissing.
Dag zoektocht.
Dag nieuwe schoenen.
Dag hete brij.
Dag koffie.
Dag ruzie.
Dag nachtmerrie.
Dag poppenkast.
Dag dagdroom.
Dag ergernis.
Dag mooie dag.
Dag uitzicht.
Dag onzekerheid.
Dag vuilniszak.
Dag gedoe.
Dag vrijheid.
Dag theater.
Dag zebrapad.
Dag glas wijn.
Dag verdriet.
Dag geklets.
Dag meneer.
Dag regels.
Dag zorgen.
Dag buurman.
Dag grasspriet.
Dag zie de volgende bladzijde.
Dag twijfels.
Dag kans.
Dag mevrouw.
Dag luisterend oor.
Dag boek.
Dag mug.
Dag knoop in m´n maag.
Dag olifant.
Dag muurverf.
Dag herinnering.
Dag kiwi.
Dag kunsten.
Dag schaduw.
Dag spijt.
Dag telefoon.
Dag ingeving.
Dag valkuil.
Dag bos.
Dag prutser.
Dag keuze.
Dag verandering.
Dag onzin.

Deze dag werd mede mogelijk gemaakt door mijzelf.

vrijdag 15 maart 2013

Lichaam te koop

Gezocht.
Nieuwe bewoner voor dit lichaam.
Dun.
Lang.
Sprietig lijf.
Heeft in verloop van tijd enige schade opgedaan.
Maar is verder nog in prima staat.
Helaas geen raam te vinden.
Enkel blinde muren zonder uitzicht.
Maar wel veel ruimte mogelijk voor opvulling.
De eigenaar van het lichaam ziet het niet meer zitten.
Het wil er vanaf.
Het spookt er.
Het zit vol.
Vol van opgekropte gevoelens.
Het wil er vanaf.
Ruilen is mogelijk.
Maar kopen kan natuurlijk ook.

dinsdag 5 maart 2013

Gezichten van het licht

Opgesloten in een bol.
Een bol.
Onzichtbaar voor het blote oog.
Maar wie dichterbij zou komen.
Zou de kleuren zien.
De kleuren van het licht.
Weerspiegelend op de buitenkant.
De buitenkant waar jij zou willen zitten.
In plaats van de benauwde ruimte om je heen.
Verstikkende druk.

maandag 11 februari 2013

Ik heb dan altijd jou nog

Ik heb dan altijd jou nog.
Als alles mis zou gaan.
Mijn back up plan.
Mijn harde schijf.
Onmogelijk te verwijderen.
Ik heb dan altijd jou nog.
En mij krijg je er gratis bij.


zondag 3 februari 2013

Rivier van vloeibaar verdriet

Stel je voor,
Dat er een klein gaatje in jouw kussen blijkt te zitten.
Daar, vlakbij de hoogte van jouw ogen.
Ogen.
Kleine meters van geluk.
Als ogen twinkelen zijn ze blij.
Als ogen vlammen zijn ze boos.
Maar er kan ook water uit ogen komen.
Zoutige substantie.
Vloeibaar verdriet.
Biggelende tranen over je wangen.
Kruipend over je kussen, ´s avonds in je bed.
Zoekend naar dat ene gaatje in de zachte stof.
Achter dat gaatje loopt een buis.
Een sterke, ijzeren buis.
De traan rolt erin en glijdt oneindig ver weg van de plek waar hij vandaan kwam.
De buis groeit langs het huis,
Onder straattegels door en eindigt uiteindelijk bij een grote diepe kuil.
De kuil is van aarde en ligt, omringd door bomen, in een bos.
Het ruisen van de wind door de bladeren.
Het gekraak van takken, verbrijzeld onder het gewicht van de natuur.
Het gekabbel van water.
Water?
Water stroomt de diepe kuil in en vult het tot de nok.
Het heldere verdriet wordt vervoerd door kleine buisjes die eindigen aan de rand van wat lijkt op een rivier.
De tranen blijven stromen.
Water klettert uit de buizen op het golvende oppervlak.
Een rivier van tranen.
Een rivier van vloeibaar verdriet.

Foto: weheartit

zondag 27 januari 2013

Het gevoel
















Het gevoel er zo dicht bij te zitten.
Zo dicht, dat je het bijna kan aanraken.
Je voelt het al in je vingertoppen.
Je ruikt de geur, glippend door je neus.
Een tinteling verspreidt zich door je buik.
Een rilling kruipt over je rug.
En dan, precies als je er helemaal klaar voor bent.
Wordt alles zwart.
Valt de grond weg onder je voeten.
En ontstaat er een lege holte in je borst.

donderdag 17 januari 2013

Tranen

Ze huilt, zonder zich te verroeren. Ze ziet haar tranen langs de ruit druipen. Waardoor het is alsof de hele wereld met haar mee huilt.

zondag 6 januari 2013

Turning page

Jouw liefde is mijn bladzijde. Mijn omgeslagen bladzijde. Waar alleen de mooiste woorden staan geschreven. Elke kus is een rechte lijn. Elke aanraking een metafoor. Een metafoor van een illusie. Een illusie over jou en mij. Als ik had gevoeld hoe het was. Hoe het was om de jouwe te zijn. Dan had ik geweten. Waar ik al die tijd voor leefde.