maandag 16 april 2012

Kunstbende 2012

Zoals jullie mischien al weten deed ik mee aan kunstbende 2012.
Kunstbende is een wedstrijd voor jong talent, voor meer info hierover: www.kunstbende.nl
Maargoed, ik werd eerste in de voorronde Zuid-Holland in de categorie Taal. 15 april 2012 was de grote finale in de Melkweg in Amsterdam(!). Helaas waren er geen prijzen bij voor mij, maar ht idee dat ik een van de beste 13 van NL ben maakt veel goed haha;)
Hier wat foto's en natuurlijk de tekst waarmee ik deelnam!!:







De tekst:
Het zit achter me. Ik hoor het. Ik voel de aanwezigheid.
Alles om mij heen is donker.
Het enige beetje licht dat ik zie komt van mijzelf.
Een rode gloed.
Snel werp ik een blik over mijn schouder.
Zie alle grijze blikken, starend naar een punt.
Waarom heb ik het gevoel dat ik dit punt ben?
Waarom ren ik voor mijn leven?
Waarom o waarom ben ik zo rood en zij zo grijs?
Ik ben het rode monster, achternagezeten door het duister.
Machteloos en alleen.
Ik ben raar, gek en anders.
Zij zijn normaal, hetzelfde een groep.
Ik ben het rood, zij het grijs.
Zij zijn gewoon.
Ik vreemd.
~
Rood is als liefde, zoete woorden die je hart sneller doen kloppen, maar ook als bloed.
Bloed dat uit je vinger sijpelt, wanneer je een roos oppakt.
Een mooie roos met een doorn aan de steel.
Schijn.
Grijs is als een stoffig boek.
Je veegt het eraf en ziet dat het boek zo slecht nog niet is.
In vergetelheid geraakt.
Maar grijs is ook grauw en donker.
Angstaanjagend gevoel.
Grijs en rood.
Grijs staat op de achtergrond.
Blijft onopvallend, stil.
Rood is fel, uniek en anders.
Rood is een uit duizend.
Rood is anders, grijs is verschuilen.
Rood ben ik. Grijs zijn zij.
~
Mijn gedachten staan op nul.
Zo onopvallend mogelijk loop ik over de hobbelende stenen.
Voor mij huppelt een meisje.
Ze draagt een rood jurkje. Haar bruine sluike haren vallen over haar schouders.
Het lijkt wel alsof ze over de steentjes vliegt.
Licht en gewichtloos.
Als ik haar inhaal werp ik een blik in haar gezicht.
Rode blosjes sieren haar jukbeenderen. Blauwe ogen kijken mij zelfverzekerd aan,
Bij haar aanblik moet ik blozen en voel me warm worden vanbinnen.
Dit is wie ik wil zijn. Niet meer in een groep worden geplaatst.
Geen grijze tenues meer. Heerlijk onafhankelijk zijn.
Ik sla mijn ogen neer en blijf stil staan.
Gedachten razen door mijn hoofd.
Als ik mijn ogen weer open doe zie ik dat het meisje er nog steeds staat.
Ze ziet mijn verbaasde blik en dan slaat ze een arm om me heen.
‘Welkom bij het rood’
Haar arm rustend op mijn schouders, ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld.
~
De grijze massa loopt.
De grijze massa staat stil.
De grijze massa kijkt naar links.
Dan naar rechts.
Eén puntje doet het omgekeerd.
Het puntje is rood.
Dat puntje is anders dat de grijze massa.
Dat puntje ben ik…

5 opmerkingen:

  1. jammer dat je geen prijs hebt gewonnen,
    maar dit is iniedergeval al super knap!
    ik doe het je niet na hoor.

    mooie tekst hoor! x

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed zeg!! Wees trotst op jezelf. DutchBlossom ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat wat ontzettend goed! dat is echt heel goed! en ik kan me er ook wel in vinden, ik ben soms ook wel een beetje anders dan die massa op school en ik vind dat alleen maar fijn eigenlijk! liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi geschreven! Ik wou ook meedoen aan het onderdeel taal, maar ik had het jammer genoeg veel te druk met school. Leuk dat je door was naar de finale! Ik volg je.

    Kusjes, Caroline
    http://carolinesfashionaddiction.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi geschreven! Jammer dat er geen prijs was. We are proud of you. (vertaling, omdat ik geen engels kan: we zijn trots op je)
    liefs.

    BeantwoordenVerwijderen